Pierś z kurczaka pieczona w cytrusach z sałatką z marchwi

4 porcje

•    1 pierś z kurczaka
•    4 łyżki miodu
•    1 cytryna
•    1 pomarańcza
•    4 ząbki czosnku
•    ½ łyżeczki chińskiej przyprawy 5 smaków
•    szczypta soli i pieprzu

1.    Pierś podziel na 4 porcje, natrzyj solą, pieprzem i przyprawą 5 smaków.
2.    Cytrynę podziel na 8 części. 7 przełóż do naczynia żaroodpornego, ostatnim kawałkiem skrop pierś.
3.    Natrzyj kurczaka miodem i ułóż w naczyniu żaroodpornym.
4.    Z pomarańczy zetrzyj skórkę i posyp nią kurczaka.
5.    Wytnij z pomarańczy miąższ i ułóż na kurczaku.
6.    Całe ząbki czosnku, obrane ze skórki poukładaj w naczyniu.
7.    Piecz ok 25 min. w temp 220 st.C.
8.    Pozostały w naczyniu sos zagotuj i zagęść niewielką ilością mąki.
9.    Kurczaka pokrój w plastry, ułóż na talerzu i polej sosem.

Sałatka z marchwii
4 porcje

Składniki na sałatkę:

•    ½ kg marchwi obranej i startej na tarce o grubych oczkach
•    1 łyżka pietruszki posiekanej
•    1 łyżka dymki, drobno posiekanej
•    ½ łyżki musztardy Dijon
•    1½ łyżki miodu
•    ½ łyżki octu winnego
•    ½ szkl oliwy
•    ½ łyżeczki soli
•    ½ łyżeczki mielonego pieprzu białego
•    2 łyżki pestek słonecznika

1.    Wymieszaj w dużej salaterce marchewkę, dymkę i pietruszkę.
2.    W małej miseczce ubij razem musztardę, miód i ocet winny.
3.    Stale ubijając powoli dodawaj oliwę, sól i pieprz.
4.    Posyp pestkami słonecznika i od razu podawaj.
Przepis pochodzi z książki: Avner Laskin „Miód. Ponad 75 smakowitych i zdrowych przepisów”

Tekst: Dominika Pętlak

Apteka a recepty
Z magistrem farmacji, p. Magdaleną Ekielską rozmawia redaktor Michał Bańka.

Skąd całe zamieszanie w kwestii leków?

Wzięło się ono z ustawy, w  której punkty dotyczące realizacji recept zostały niedoprecyzowane. Brak jasnych przepisów zdecydowanie utrudnił dyspensowanie, co w  konsekwencji przełożyło się na mniejszą dostępność leków refundowanych dla pacjentów.
Inną kwestią uderzającą w chore osoby  był wzrost odpłatności niektórych leków. W gazetach  zamieszczano informacje o nowych  cenach, które absolutnie nie pokrywały się ze stanem faktycznym. Spowodowało to niemałe zamieszanie wśród  pacjentów . Chciałabym wyjaśnić, że nas aptekarzy obowiązują Dzienniki Ustaw  i wykazy leków, jaki znajduje się właśnie tam.  Od 1 stycznia 2012 r. w  każdej aptece leki refundowane przez  państwo  muszą mieć jednakową cenę, a udzielenie rabatu lub bonifikaty skutkuje karą finansową.

Czy w ostatnim miesiącu dochodziło do sytuacji konfliktowych w Pani aptece z powodu recept?

Na szczęście nasi brwinowscy pacjenci są bardzo wyrozumiali i wiedzą, że od 1 stycznia zaszły bardzo duże zmiany. Chcę podkreślić, że także  dzięki współpracy z lekarzami pracującymi w Brwinowie udało się uniknąć sytuacji zagrażających zdrowiu .

Czy ciężko było wytłumaczyć klientom, że recepta jest źle wypisana? Jakie były reakcje?

Nasi stali pacjenci odnosili się z bardzo dużym dystansem do źle wypełnionych recept i cierpliwie znosili ten ciężki okres.  Natomiast dużo zamieszania wniosły informacje, które znalazły się w mediach. Ministerstwo Zdrowia publikowało na stronie porady dla pacjentów, które nie były absolutnie zgodne z przepisami wynikającymi z nowej ustawy . Teraz sytuacja jest w miarę opanowana, choć musi być jeszcze kilka punktów doprecyzowanych, aby dyspensowanie leków odbywało się bardziej płynnie.
Nasza branża czeka na kolejną nowelizację, która być może poprawi  komunikację lekarz -pacjent- farmaceuta.

Jakich zmian Pani, by dokonała w ustawie?

By dostęp do leków był dużo łatwiejszy wystarczy jeden zapis w ustawie. Walczą o niego już farmaceuci z całej Polski. Potrzebne jest tylko jedno zdanie, mówiące o tym, że „błędy formalne  (krótko mówiąc „brak krzyżyka” ) na recepcie nie determinują, że pacjent otrzymuje leki pełnopłatne.” To wszystko.

„W miarę dojrzewania uczuciowego wzrasta potrzeba dawania.” Antoni Kępiński

Idący słowami Antoniego Kępińskiego, potrzeba dawania nie mogła dalej spoczywać wśród czterech ścian i mimo srogiego mrozu rozgrzała dziś serca wielu mieszkańców. Kilka lat proszenia władz nie przyniosło skutku. Pieniędzy jak nie było na lodowisko, tak nie ma dalej. Dlatego p. Romuald Rumianek postanowił wziąć sprawę w swoje ręce, zebrać przyjaciół i własnymi siłami oraz środkami zrobić porządne lodowisko. Zrobił to praktycznie na tyłach swojego domu przy ul. Bankowej w Brwinowie. Z organizatorem tego niemałego sukcesu udało nam się dziś zamienić kilka słów.

Skąd w ogóle pomysł?

Romuald Rumianek: W naszej gminie od lat nie były robione porządne lodowiska. Chcieliśmy taki temat zapoczątkować. Zawsze nam mówiono, że jest to tak drogie przedsięwzięcie, że się nikomu nie opłaca. Próbowaliśmy kilka razy to zrobić, z różnymi skutkami. A teraz mamy sukces. Pożyczyliśmy działkę od mojego kolegi i zrobiliśmy lodowisko. Jest super.

Mówi Pan „zrobiliśmy”. My, czyli kto?

RR: Przyjaciele, znajomi, sąsiedzi. Zrobiliśmy to przede wszystkim dla dzieci, ale też dla siebie oczywiście.

Jak wiele osób przy tym pracowało?

RR: W sumie tylko pięć osób, przez cały tydzień. Mamy tu około 600 metrów kw. Koszt to jedynie 150 – 200 zł. Nie licząc oczywiście naszej pracy.

Jak wygląda sprawa wstępu?

RR: Teren co prawda jest prywatny, lecz raczej można do nas przyjść z dziećmi. Wystarczy się spytać o możliwość wejścia, przy bramie wisi puszka, by pokryć koszty prowadzenia lodowiska. Wieczorami gra muzyka, jest oświetlenie, wszyscy się dobrze bawimy mimo niskiej temperatury. Dopiero dzisiaj mamy otwarcie i jak na razie wszyscy są zadowoleni. Postaramy się utrzymać lodowisko aż do wiosny.

Tekst i foto: Michał Bańka

Do gazety okolice24 zadzwoniła strapiona p. Maria W., Mieszkanka Brwinowa. „Przy skrzyżowaniu ul. Chopina i Szkolnej leży od trzech dni spiłowany znak drogowy. Nie mogę się dodzwonić do Straży Miejskiej, więc zadzwoniłam do Was.” I bardzo dobrze Mieszkanka zrobiła, gdyż nasza szybka reakcja pomogła ruszyć sprawę do przodu. Brak znaku był zagrożeniem dla dzieci i młodzieży szkolnej, gdyż ok. 100 metrów dalej znajduje się Zespół Szkół nr 1.

Znak „równorzędnego skrzyżowania” od niedzieli leżał na chodniku. Podobno wpierw był mocno zgięty, a później został spiłowany. „Lepiej niech go zabiorą, bo ktoś przygotował go sobie do kradzieży”, mówiła telefonicznie p. Maria. I rzeczywiście, było jak nam opisano. O czym świadczą załączone zdjęcia.

Nasz telefoniczny kontakt we wtorek ze Strażą Miejską dał niewiele. „Tak, wiemy o znaku, przekazaliśmy sprawę do Urzędu” – powiedział dyżurny. Pełni nadziei postanowiliśmy zostawić to im. Dnia następnego, w środę rano, znak dalej spoczywał na chodniku przy ul. Szkolnej. Należało dobitniej przekazać zagrożenie wynikające z braku i ewentualnej nadchodzącej kradzieży znaku.

W środę po godz. 12 osobiście udaliśmy się do siedziby Straży Miejskiej ze zdjęciami. Poinformowano nas, że sprawę przejął Referat Inwestycji i Remontów z ul. Kościuszki i to z nimi należy rozmawiać.

Pani z referatu otrzymała bardzo dokładny opis sytuacji. Zostały przedstawione zdjęcia i określone miejsce „wypoczywającego” znaku drogowego. Jak nam przekazała, to był szósty znak w gminie, który tak został potraktowany w krótkim terminie. Nie wykluczyła działania zbieraczy złomu.

Czwartek. Sytuacja zażegnana. Znak zniknął, a referat poinformował nas, że będzie wyremontowany i znowu stanie dumnie przy naszych drogach. Nie ważne, że zajęło to cztery dni – ważne, że zadanie zostało wykonane. Chwała im za to.

Tekst i foto: Michał Bańka

Zła sława tego odcinka drogi wojewódzkiej nr 720 już dawno przekroczyła granice gminy: dziurawa, nierówna ulica Pszczelińska w Brwinowie i Otrębusach od kilku lat wymaga pilnego remontu. Burmistrz Arkadiusz Kosiński na początku swojej kadencji zastał wyjątkowo trudną sytuację: wypowiedziane przez poprzednika tuż po I turze wyborów samorządowych porozumienie z Mazowieckim Zarządem Dróg Wojewódzkich dot. przebudowy tej ulicy, braki w dokumentacji projektowej oraz zerwane kontakty z projektantami przebudowy. Dziś jednak widać już efekty wielomiesięcznych starań: jest nadzieja na remont Pszczelińskiej.

Podczas rozmów z początku 2011 r. z dyrektorem Zbigniewem Ostrowskim z Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie uzgodniono najważniejsze kwestie, a przede wszystkim udało się powrócić do porozumienia zerwanego przez poprzedniego burmistrza w dniu 25 listopada 2010 r., czyli 4 dni po I turze wyborów. Bez porozumienia nie można było liczyć na przebudowę ulicy Pszczelińskiej nawet w perspektywie kilku lat. Cały 2011 rok to okres wzmożonych działań burmistrzów Kosińskiego i Walendowskiego oraz pracowników Referatu Inwestycji i Remontów, ukoronowanych przekazaniem do MZDW kompletnej dokumentacji projektowo-kosztorysowej przebudowy ulicy Pszczelińskiej – Teraz, kiedy udało się nam zakończyć projektowanie, pozostaje uzgadniać konieczne ze względu na wielkość tej inwestycji etapowanie prac – wyjaśnia burmistrz Arkadiusz Kosiński. – Mogę uspokoić mieszkańców naszej gminy i kierowców utyskujących na nierówności ulicy Pszczelińskiej: wszystko zmierza w dobrym kierunku i tak jak rok temu udało się załatwić ostatecznie wcześniej nierozwiązywalny problem zalewanego tunelu, tak i zniknie kolejna bolączka: ulica Pszczelińska będzie przebudowana. Termin uzależniony jest od zabezpieczenia potrzebnych środków w planie remontowym MZDW.

Na remont tego brwinowskiego odcinka 2,6 km drogi wojewódzkiej nr 720 potrzeba prawie  7 mln zł. W przypadku tak znacznej kwoty Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich na pewno nie zrealizuje jej w ciągu jednego roku. Do Urzędu Gminy Brwinów wpłynęło już potwierdzenie, że Wojewoda Mazowiecki przyjął zgłoszenie zamiaru przebudowy ulicy Pszczelińskiej. Zaakceptowanie dokumentacji przez wojewodę Jacka Kozłowskiego jest kamieniem milowym w staraniach o remont Pszczelińskiej. Można mieć nadzieję, że na kolejne kroki nie trzeba będzie długo czekać. – Zupełnie inaczej wygląda współpraca, jeśli traktujemy się partnersko. Patrząc na ubiegłoroczną współpracę z MZDW mogę być dobrej myśli – mówi burmistrz Arkadiusz Kosiński. W 2011 roku MZDW wykonał szereg prac na terenie gminy: nakładkę asfaltową wraz z profilowaniem poboczy na drodze nr 719 od granicy Pruszkowa do Turczynka, poważny remont nawierzchni drogi nr 701 w Domaniewie i Domaniewku, odtworzenie części rowów przydrożnych w Biskupicach i przy ul. Biskupickiej w Brwinowie, montaż słupków w rejonie skrzyżowania ul. Biskupickiej z ul. Piłsudskiego itd. Z kolei gmina Brwinów interwencyjnie pomagała i nadal pomaga MZDW w odśnieżaniu i zamiataniu chodników, interwencyjnym wycinaniu drzew i krzewów. Okazuje się, że bez akcji protestacyjnych, bez przerzucania się zarzutami i pretensjami można zbudować dobre relacje, które pozwalają na pomyślne rozwiązywanie problemów.

Tekst: Informacja prasowa Urzędu Gminy Brwinów

„Mława atakuje” to zwrot, z którym spotykam się teraz coraz częściej w mowie potocznej. Słyszę go wówczas, kiedy na dworcu kolejowym rozchełstany tłum faluje przy budkach z piwem, kiedy po ziemi walają się papiery, przemieszane z wszelkiego rodzaju nieczystościami, kiedy naciera bełkot i zaduch.

Przykro mi za mieszkańców Mławy, której, powtarzam, nie widziałem na oczy, ale w nazwie ich miasta lud upodobał sobie, nie wiedzieć czemu, synonim nieuniknionego, ale najbardziej chyba niebezpiecznego, procesu społecznego naszych czasów, którym jest gwałtowne wychluśnięcie na teren życia wielkich miast żywiołu małomiasteczkowego i podmiejskiego i jego niszczycielski pochód poprzez kiełkujące zalążki nowoczesnej cywilizacji.

Socjologowie wiedzą, jak i dlaczego to się stało. Wiedzą, że ową „Mławę” uruchomiła gwałtowna industrializacja, że powołała ją do życia instytucja chłoporobotnika, że wyzwolił ją proces oswobodzenia licznych grup ludności z zamknięcia społeczeństw wiejskich (a więc proces ich awansu) oraz równoczesna niemożność uchwycenia tego żywiołu w nowe koryta cywilizowanego społeczeństwa industrialnego (a więc zjawisko naszego zapóźnienia). Wiedzą również albo pocieszają się, patrząc w dalekie perspektywy, że „Mława” się „utrzęsie”, uładzi, ucywilizuje. Że zdominuje ją proces społecznej organizacji i postęp kultury. Takie przynajmniej stawiają horoskopy.

Chwilowo jednak ów „atak Mławy” wygląda poważnie. Co więcej – poza spektakularnymi widowiskami – przynosi on ze sobą postawą psychiczną, która znajduje sobie wygodne miejsce nie tylko pod wyszarganym, ongiś odświętnym garniturem, ale także pod białą koszulą z krawatem. Jest to postawa lekceważenia. Jest to postawa tępej pewności siebie, postawa: „A co? nie podoba się?” i postawa: „No, co mi zrobisz?”. Jest to również ów słynny „tumiwisizm”, którego źródła, jak mi się wydaje, są znacznie głębsze niż po prostu, nie wiadomo skąd wzięty, konglomerat lenistwa i niechlujstwa.

Skąd się bowiem naprawdę bierze ów „tumiwisizm”? Proszę mi nie mówić, jak to się często zdarza, że jego jedynym źródłem jest przekonanie, że „i tak nic się nie da zrobić” – bo to, bo owo, bo dziesiąte. Jest to tłumaczenie fałszywe i bałamutne, choć efektowne, które na domiar złego czyni z „tumiwisizmu” produkt rzekomo makiawelicznej przebiegłości umysłowej, podczas gdy w rzeczywistości jest on właśnie wytworem umysłowego bezwładu. Jest rzeczą znamienną, że inwazja „Mławy” staje się wyraźniejsza tam, gdzie coś się robi, coś rusza, zwłaszcza w zakresie nakładów na nowoczesny świat usług, z którym „Mława” kontrastuje najżywiej.

„Tumiwisizm” jest produktem osobliwego rozziewu kulturalnego pomiędzy zewnętrznym awansem cywilizacyjnym (…) a nietkniętym żadną kulturalną i cywilizacyjną potrzebą duchem, przepraszam, „Mławy”. Jest przy tym, jak sądzę, niepokojącym ostrzeżeniem dla naiwnej wiary, że rzecz „utrzęsie się” sama przez się, po prostu przez przyrost rozmaitych cywilizacyjnych urządzeń. „Mława” może egzystować w gospodzie, ale może także egzystować na lotnisku, na nowoczesnym dworcu, wśród marmurów równie dobrze jak wśród łopianu. Wszystko, do czego kulturalnie nie dorasta, zbywa swoim dumnym hasłem: „A co? nie podoba się?”. I jeśli nie zrozumiemy jej istoty – nie będziemy zdolni przeciwdziałać jej atakowi (…)

Tu winienem wyjaśnienie. Powyższy tekst (z pewnymi skrótami) jest genialny, może dlatego, że nie mój. Powstał ponad 40 lat temu, a napisał go Krzysztof Teodor Toeplitz czyli KTT, legendarny felietonista „Kultury”. Był on chyba największym obok Kisiela prześmiewcą ówczesnego PRL-u. W marcu miną dwa lata od jego śmierci. Czy obserwacje poczynione przez felietonistę dziesiątki lat temu nie przystają dziwnie do naszej rzeczywistości? Takie przynajmniej odnoszę wrażenie po spędzeniu godziny na internetowych forach i lekturze komentarzy. Czyżby nasza cywilizacja zatoczyła aż takie koło? Wydaje mi się, że słyszę cichy chichot historii.

Tekst: Leonard Łuczak (leo48)

Krzysztof Teodor Toeplitz, fot. K. Zuczkowski

Nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz pakiet rozporządzeń opracowany przez Ministerstwo Środowiska wprowadza daleko idące zmiany: wśród nich m.in. obowiązek podjęcia przez do końca grudnia 2012 r. uchwał, w których samorządy ustalą zasady pobierania i wysokość opłat za wywóz odpadów. Przedstawienie sytuacji prawnej, z którą będą musiały się zmierzyć samorządy w najbliższych miesiącach, było wstępem do dyskusji, która wywiązała się na spotkaniu między reprezentantami gmin a dyrektorem departamentu środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego Andrzejem Danilukiem.

Samorządowcy zgłaszali swoje zastrzeżenia i punktowali zapisy, które mogą sprawiać problemy, np.: wysokość stawki lub sposób naliczania opłat w sytuacji, gdzie mieszkańcy nie dopełniają obowiązku meldunkowego lub korzystają ze swoich podwarszawskich nieruchomości tylko przez część roku. Burmistrz Mszczonowa Grzegorz Kurek dzielił się swoimi doświadczeniami: w jego gminie już 12 lat temu stworzono sprawnie działający system, w którym samorząd wziął na siebie odpowiedzialność za odpady, egzekwując od mieszkańców stosowne opłaty. W Brwinowie funkcjonuje obecnie inny model: samorząd raz w miesiącu opłaca wywóz odpadów segregowanych odbieranych z gospodarstw domowych w systemie workowym. – Jeśli nasi mieszkańcy nie są tutaj zameldowani i nie płacą podatków, to tak naprawdę darmowy wywóz śmieci finansują dla nich inni – przypomniał burmistrz gminy Brwinów Arkadiusz Kosiński. „Nie ma darmowego obiadu”: włodarze gmin przywołali w trakcie rozmów to słynne powiedzenie Miltona Friedmana.

Wprowadzane zmiany bez wątpienia poprawią stan środowiska. Z szacunkowych danych przekazanych przez dyrektora Andrzeja Daniluka wynikało, że na Mazowszu wytwarzanych jest rokrocznie ok. 1 mln 800 tys. ton odpadów. Jednak aż 400 tys. ton (czyli ponad 20%) nie trafia na składowiska. Ta liczba obrazuje skalę problemu, który w skali lokalnej ujawnia się np. poprzez śmieci wyrzucane w lasach i przydrożnych rowach oraz nielegalne spalanie śmieci w warunkach domowych. Zgodnie z nowymi przepisami samorządy wkrótce będą odpowiedzialne za odbiór odpadów na swoim terenie. – Nie będzie u nas drugiego Neapolu, w którym śmieci zalegały na ulicach – zapewniał dyrektor Daniluk. Trwają obecnie prace nad założeniami wojewódzkiego programu gospodarki odpadami: najtrudniejsza sytuacja jest w Warszawie oraz w gminach podwarszawskich. Dylematy dotyczą m.in. ustalenia granic regionów oraz wyznaczenia instalacji, które spełniają wszelkie wymogi lub mogą otrzymać warunkową zgodę jako instalacje tymczasowe.
Możliwość wymiany poglądów i ustalenia dalszych kroków zmierzających do wypracowania wspólnych rozwiązań dla rejonu Zachodniego Mazowsza to cenny efekt spotkania zwołanego przez burmistrza gminy Brwinów Arkadiusza Kosińskiego. – Dla dobra naszych mieszkańców gramy w jednej drużynie i razem stanowimy bardzo silną grupę –  takie opinie były podsumowaniem pierwszej części spotkania.

Zalety współpracy widoczne są także w kwestii dotyczącej oświetlenia ulicznego gmin. PGE Oddział Warszawa Rejon Energetyczny Pruszków w listopadzie 2011 r. wystąpił do samorządów z propozycją zawarcia umów określających opłaty za korzystanie z infrastruktury: lamp, słupów energetycznych itp. W grudniu ubiegłego roku, podczas zainicjowanego przez burmistrza gminy Brwinów Arkadiusza Kosińskiego spotkania, kilkanaście samorządów ustaliło wspólne stanowisko wobec tej propozycji. Teraz na spotkanie z samorządowcami zostali zaproszeni przedstawiciele PGE Dystrybucja SA: Przemysław Syczewski – zastępca dyrektora generalnego Oddziału Warszawa PGE Dystrybucja SA opowiedział o planach konsolidacji rejonów energetycznych, a Lech Sobiesiak – dyrektor departamentu technicznego bronił stanowiska swojej firmy, choć przyznał, że stan formalno-prawny rzeczywiście może budzić wątpliwości, a na początek konieczne jest dokonanie wspólnej inwentaryzacji. Dyskusja wywiązała się wokół kalkulacji stawek, które obejmują amortyzację, zwrot zaangażowanego kapitału, podatki od budowli. Dyrektor Sobiesiak powoływał się na opinie Urzędu Regulacji Energetyki, samorządowcy podnosili zaś kwestie dobra mieszkańców. W przypadku takich samorządów jak gmina Brwinów, stawki za dzierżawę infrastruktury oświetleniowej wyliczone przez PGE przewyższają nawet dotychczasowe roczne opłaty za energię elektryczną. Ich uiszczanie byłoby nowym obciążeniem dla budżetu. W przypadku Brwinowa i sąsiednich samorządów są to kwoty od kilkuset tysięcy do niemal 1 mln złotych. – Wydawanie takich sum na opłaty dzierżawne spowoduje, że będziemy musieli ograniczyć inwestycje, których potrzebują nasi mieszkańcy – mówili na spotkaniu w Otrębusach włodarze gmin. Znalezienie kompromisu, który zadowoli PGE Dystrybucję SA, działającą jako spółka, która ma wypracować zysk, oraz samorządowców, którzy dążą do rozwoju swoich gmin, nie będzie łatwe. – Przed nami jeszcze negocjacje, ale już teraz widać, że współpraca buduje naszą pozycję – podsumował spotkanie gospodarz spotkania w Otrębusach, burmistrz gminy Brwinów Arkadiusz Kosiński.

Tekst: Informacja prasowa Urzędu Gminy Brwinów

Jest nam niezmiernie miło poinformować, że praca plastyczna, którą wykonali podopieczni świetlicy socjoterapeutycznej GOPzR w Brwinowie przy ul. Grodziskiej 31 na konkurs „Klasa ze Snów – Wyprawa na Marsa” została zaliczona do 20 najlepszych prac plastycznych z całej Polski. Tym samym zakwalifikowała się do Plebiscytu Internetowego i ma szansę  zdobyć Nagrodę Internautów.

Do konkursu przystąpiła rekordowa liczba uczestników. Kilka tysięcy dzieci z blisko siedmiuset placówek zaangażowało się w stworzenie prac, spośród których mogliśmy wybrać tylko 20 najlepszych.

Nagroda Internautów trafi do placówki, której praca zdobędzie najwięcej głosów w Plebiscycie, trwającym od 1 do 29 lutego 2012 r. na stronie internetowej www.klasazesnow.pl w zakładce Glosowanie.

GŁOSUJCIE NA NAS!

Dzieciaki ze świetlicy

Tekst: www.gopzr.pl